«یکی از مهم‌ترین وظایف شیعیان در عصر غیبت، شناخت امام زمان علیه‌السلام است. زیرا شناخت امام، مقدمه‌ی پذیرش ولایت او و اطاعت از دستوراتش می‌باشد. امام باقر علیه‌السلام می‌فرماید: “هر کس امام زمان خود را نشناسد، به مرگ جاهلیت مرده است.”
بنابراین، شناخت امام نه‌تنها یک معرفت تشریفاتی نیست، بلکه ضرورتی برای حفظ ایمان در زمان غیبت محسوب می‌شود.
شناخت امام زمان تنها به دانستن نام و نسب آن حضرت ختم نمی‌شود، بلکه باید جایگاه او در نظام هستی، اهداف قیام او، ویژگی‌های شخصیتی‌اش و وظایف ما در برابر او را نیز بدانیم.»

«در دوران غیبت امام معصوم، شیعیان باید برای حفظ وحدت، نظم اجتماعی، اقامه‌ی حدود الهی و اجرای احکام اسلامی به ولایت فقیه پایبند باشند.
امام زمان علیه‌السلام در توقیع شریف فرموده‌اند:
“اما الحوادث الواقعه فارجعوا فیها إلی رواة حدیثنا، فإنّهم حجّتی علیکم، و أنا حجّة الله علیهم.”
یعنی در رخدادهای جدید، به راویان احادیث ما (فقها) مراجعه کنید، زیرا آنان حجت من بر شما هستند و من حجت خدا بر آنان.
این حدیث، مبنای فقهی و روایی نظریه ولایت فقیه در زمان غیبت کبراست.

بر این اساس، اطاعت از فقیه جامع‌الشرایط، اطاعت از امام غائب تلقی می‌شود. بی‌توجهی به دستور ولیّ فقیه، نوعی سستی در بیعت با امام زمان (عج) به شمار می‌رود.
پیروی از ولی فقیه نه‌تنها یک تکلیف شرعی بلکه راهی برای نزدیک شدن به جامعه مهدوی و فراهم‌سازی زمینه‌های ظهور است.
اگر شیعیان حول محور ولایت حرکت کنند، از تفرقه، فتنه، و تحریف مصون خواهند ماند.»